Het begint hier al op te vallen vrees ik. Ik kreeg met kerstmis twee zaken, die mijn kook-acties nogal hebben beïnvloed:
1. Een schone le creuset pot: zo een gietijzeren kookpot, ideaal voor stoofpotjes en gerechten die lang moeten sudderen.
2. Twee (!) kookboeken van Jeroen Meus.
En deze week ben ik die boeken beginnen lezen. En het is inderdaad ideaal om een antwoord te bieden aan de vraag: 'wat eten we vandaag'. Een van de weinig kookboeken, waar je echt een groot deel van de gerechten wil maken.
Dus aten we deze week al vol au vent à la Jeroen en stond vandaag zijn stoofpotje van kip met geuze op het menu (beiden gemaakt in mijn schoon nieuw kookpotje). Je zal zien, morgen eten we weer een gerechtje geïnspireerd door onze Jeroen. Maar dan wel niet in de nieuwe kookpot, ook niet overdrijven he!
Ik las trouwens in de krant dat we teruggrijpen naar grootmoeders keuken in crisistijd. Bij ons lijkt dat wel het geval te zijn, want vroeger leefden we bijna op pasta, en dit jaar was echt het jaar van de introductie van de aardappel en de stoofpotjes :)
Dat brengt me terug naar die kip met geuze. Ik dacht dat dat veel werk ging zijn, maar dat bleek totaal niet het geval. Het moet gewoon lang op het vuur staan....
Je moet beginnen met een hele kip, en die in stukken snijden. Daar begon wel al de miserie, ik heb dat nog nooit gedaan. En hoewel er toch nog wel wat vlees op het karkas hing, was ik toch trots op mezelf! (Nu ja, de volgende keer koop ik gewoon wel een kip die al in stukken gesneden is :) ).
Dan wordt het simpel:
- Dan overgieten met geuze (tot de kip net niet onder staat).
- Twee sneetjes peperkoek toevoegen, besmeerd met graanmosterd
- Ik deed er ook een beetje bruine suiker bij (niet in recept van Jeroen), geuzebier is namelijk een beetje zurig.
- Lekker laten pruttelen gedurende zeker 1,5 uur!
Resultaat: een mooi gebonden sausje, zachte kip, heel veel smaak, en er komt geen boter of room meer aan te pas.
Opdienen met peterseliepatatjes. De moeite!